Feed op
Berichten
Reacties

    

Anne is tien jaar en heeft voor Natuurkind Elfenwoud gelezen van Ewout Storm van Leeuwen

Michael overnachtte sinds een tijdje met zijn zusjes Wendy, Lucy en Diana in een pension, omdat ze door een treinongeluk gedwongen waren om naar dit dorp te komen. Er was een boom op de treinrails gevallen.

Michael liep met Diana, Lucy en Wendy door het woud in de omgeving van het pension. Hij dacht na. Sinds ze hier waren, was Diana weer ernstig ziek geworden.

Ze had dit thuis ook regelmatig, maar nooit zo erg. In het dorp waren geen ziekenhuizen of dokters.

‘Miche, waar zijn we?’, vroeg Lucy.

‘Geen idee, Luus.’

Na een tijdje lopen kwamen ze bij een reuze-wilg uit,

Ze konden hem maar net met zijn vijven omarmen.

In de wortels van de boom vielen ze in slaap….

Die avond in het pension had Diana heel hoge koorts, was heel slap en durfde niet te slapen, want dan droomde ze over monsters. Michael wist het zeker: Diana moest naar het ziekenhuis. Michael, Lucy en Wendy doen er alles aan om Diana naar een ziekenhuis te brengen, maar lukt het ze ook??!

Ik verwachtte het begin van het boek heel anders. In het boek wordt niet goed uitgelegd hoe ze in het pension waren gekomen. Het verhaal is erg spannend maar soms komt er wel grote mensenpraat in voor. Ik vind vooral de stukjes leuk als er echt iets gebeurt. Het ontsnappen uit het ziekenhuis bijvoorbeeld.

Ik snapte soms woorden niet, maar later wel. Toen werd het goed uitgelegd.

Eerst las ik de achterkant van het boek en had geen idee wat een dryade was.

Later kwam ik daar achter.

In dit deel wordt niks met elfjes gedaan. Dat had ik wel verwacht omdat het op de kaft staat afgebeeld. Ook leuk vind ik dat de mensen net zo reageren, zoals je zelf zou doen.

Ik vind dit deel heel leuk. Er komt veel actie in voor, vind ik. Toen ik het boek uit had, was ik heel benieuwd naar deel twee. Daar ben ik meteen mee begonnen.

Anne Schramade (10)

Elfenwoud is geschreven door Ewout Storm van Leeuwen

Zelf geoogst. Supersimpel moestuinieren en superlekker koken. Marian Flint Snor & Boot.

Een moestuin? Hoe doe je dat als je weinig ruimte hebt,  of alleen een balkon? Marion Flint heeft de oplossing: een moestuinkistjesmethode voor balkon, gevel-en kleine (stads)tuin. Zelfs zonder tuin en groene vingers kweek je nu je eigen groente. Een paar kistjes, potgrond en zaadjes, meer heb je niet nodig. En wat doe je daarna dan met de oogst? Ook daar geeft het boek antwoord op. Lekkere simpele recepten maken je nog enthousiaster om je eigen biologische eten te kweken. Dus nu de spullen kopen alleen of samen met je kinderen en dan groente telen, koken en lekker opeten.

De eerste tip is, bekijk het boek niet als je honger hebt: kruidenolie, viooltjes in je toetje, Cowboysoep of je eigen chips bakken van aardappels uit de moestuin of kist? De recepten zijn eenvoudig.

Het begin is natuurlijk de moestuin, met een beetje geduld, goede materialen en dit boek, kan het bijna niet meer mis gaan.

Mijn favoriet is hoofdstuk 2 er staan niet alleen diervriendelijke tips in die ook je moestuin beschermen, het boek is ook humoristisch geschreven. In een moestuin zijn dieren eerder lastig dan schattig. Voordat je met je windbuks naast je kistjes gaat zitten, er zijn diervriendelijkere methoden om ongewenste gasten te weren.

 

Ik gebruik meteen een van de tips en zet goudsbloemen in de tuin om mieren te weren. Ik ga nu eerst verse munt plukken voor mijn thee, de kerstomaatjes water geven en daarna rucola pizza bakken voor vanavond.

ISDN 978-90-799-61-092 van Uitgeverij snor natuurlijk.

Op Vaderdag  zondag 20 juni kunnen opa’s, vaders en kinderen, het Woeste westen verkennen.

Moeders, oma’s, leerkrachten en de oppas,  iedereen is natuurlijk welkom.

Struinen, ravotten, kliederen en klimmen in de natuur. Dat doe je in het nieuwe natuurspeelterrein Het Woeste Westen in de Noordwesthoek van het Westerpark in Amsterdam. Op dit avontuurlijke speelterrein ontdekken kinderen tot 13 jaar spelenderwijs door beleving en actie de natuur.

Het speelterrein is geen gewone speeltuin, maar een avontuurlijke plek van bijna 3 hectare groot waar kinderen struinen, ravotten, kliederen en klimmen in een natuurlijke omgeving. Zo leren stadse kinderen al spelend de natuur ontdekken en komen zo weer in contact met de natuur. Door het spelen met losse materialen als takken, stenen, zand en water daagt het terrein ook de creativiteit en fantasie van kinderen uit. Vies en nat worden hoort daarbij!

Uitdaging en avontuur

Het Woeste Westen ligt in een oud stukje veenweidegebied met rietkragen en knotwilgen.
Het terrein is heel afwisselend ingericht.

  • het bloemeneiland met een bloemenweide
  • hoog gras en een springsloot
  • het watereiland met een stromende beek
  • een speelvijver
  • het avontureneiland met heuvels en wilgenhutten en -tunnels
  • een huttenbouwplek met veel losse takken
  • een bosrand met hoge bomen
  • verstopbosjes
  • een touwpad tussen de bomen

Voor nog meer uitdaging zijn er ook een trekpontje,een kabelbaan over de sloot en verschillende spannende bruggetjes te vinden.

Activiteiten en educatie
Vanuit het beheerdershuisje op het terrein organiseert Stichting Hart voor de Natuur jeugdactiviteiten zoals de Avonturenclubs en natuur- en milieueducatie voor basisscholen. Op een aantal middagen in de week is er vanuit de stichting een speeltuinleider aanwezig. De wc’s zijn dan open en ouders kunnen hier op die dagen een kop koffie drinken terwijl de kinderen het gebied afstruinen. Ook voor de kinderen is er dan wat te drinken en iets eenvoudigs en gezonds om te eten.

Vaderdagsfeest
Tijdens het Vaderdagfeest op zondag 20 juni is er een feestelijke opening tussen 13:00 en 17:00. Dit feest wordt georganiseerd door Stadsdeel West en Stichting Hart voor de Natuur. Portefeuillehouder Dirk de Jager opent het natuurspeelterrein om 15.00 uur. Daarnaast is er een theatervoorstelling van Groen Gras, een workshop vuur maken voor papa`s, vuur leren maken voor kinderen, een roofvogelshow en kunnen kinderen broodje bakken boven het kampvuur.

Spelen mag altijd
Het speelterrein is altijd toegankelijk. Kinderen van 7 tot 13 jaar met een zwemdiploma mogen hier vrij en zelfstandig spelen. Kinderen jonger dan 7 jaar hebben – vanwege de vele sloten – directe begeleiding van een volwassene nodig.

Meer informatie
Het Woeste Westen ligt aan aan het Overbrakerpad 3 in Amsterdam. Kom je ook spelen?

Congres NME 2.0, ‘een nieuw perspectief op natuur- en milieueducatie’

Op donderdag 3 juni vond in het Science center NEMO in Amsterdam het congres NME 2.0 plaats. Het congres had als ondertitel ‘een nieuw perspectief op natuur- en milieueducatie’.
Waarom een nieuw perspectief? Uit onderzoek blijkt dat jongeren natuur- en milieueducatie (NME) associëren met pessimistische mensen die geitenwollensokken dragen en met gitaarspelende hippies. NME is suf en spreekt niet aan. Tijd voor een nieuw perspectief dus, tijd voor NME 2.0!

nieuwe communicatie
Bij de NME professionals is veel kennis aanwezig welke zij met veel liefde en idealisme over hun doelgroep uitstorten. Deze kennisoverdracht gaat veelal volgens het model van zender-ontvanger, een verouderd model. De maatschappij verandert en zij vraagt om nieuwe communicatie vormen. Hier liggen grote kansen voor scholen, bestuurders en NME-ers. Het congres bracht diverse vakgebieden samen om de aanwezigen te inspireren. Zij zijn het die de kansen moeten pakken en implementeren in hun beleid, lessen en projecten.

Natuur en technologie
In grote lijnen werd de bezoeker van het congres op vier punten bijgespijkerd. Allereerst zal de NME sector zich moeten verbreden. Ten tweede moet binnen het vakgebied beter samengewerkt worden. Ten derde zijn er nieuwe mogelijkheden op het gebied van technologie welke toepasbaar zijn voor NME. Tenslotte werd gesproken over communiceren met verschillende typen jongeren.

Waterbeestjes of vraagstukken
Tot enkele jaren geleden bestond NME voornamelijk uit het vangen van waterbeestjes, het doen van opdrachten in de natuur of op de kinderboerderij en uit het lezen en leren over planten en dieren. Tegenwoordig hebben we echter te maken met grote duurzaamheidsvraagstukken die bepalend zijn voor de toekomst van de wereld. Denk aan klimaatverandering en het uitputten van de natuurlijke bronnen. Dit vereist een verdieping en verbreding van NME.

Samenwerken
Ook zal binnen het vakgebied meer samengewerkt moeten worden. In de huidige situatie lopen er vele programma’s langs elkaar en wordt veel dubbel werk verricht. Tevens dient er een kwaliteitscontrole te komen op de informatie die aangeleverd wordt op het internet. Momenteel wordt onderzocht hoe dit bewerkstelligd kan worden. Het komende jaar zal een aantal pilots worden opgezet.

2.0 digitale natuur
Gelijktijdig zal gekeken moet worden naar de nieuwe mogelijkheden van technologie. Technische snufjes kunnen helpen om de bewustwording van mensen te vergroten. Op het congres kregen de bezoekers een introductie tot augmented reality, botanical twitter kits, power mapping, shark runners, treemagotchi en meer, om verwondering en positieve betrokkenheid te creëren.

communicatie met jongeren
Tevens werden nieuwe inzichten over communicatie met jongeren gedeeld. Maar al te vaak worden jongeren over één kam geschoren, terwijl er verschillende typen jongeren zijn. Door het model aan te passen naar een interactief model en je te verplaatsen in de doelgroep zullen meer jongeren geboeid worden.

2.0 of de natuur?
Her en der klonken bezorgde geluiden. Waar blijven de kinderboerderijen, de speurtochten en herfstbladeren? Hier werd door de meeste sprekers niet over gesproken. De bezoekers werden gerust gesteld. NME 2.0 dient als aanvulling, als verrijking van het vakgebied, niet als vervanging van wat er al is. Natuurervaringen blijven belangrijk voor kinderen en volwassenen.

Een inspirerende dag die door gastheer Menno Bentveld werd afgesloten met ‘de bal ligt bij jullie!’.

Door gastblogger Mariska Thieme-Schrever

Bureau RIS:  Ruimtelijke Inrichting Speelnatuur

Dinsdag 15 juni, 20:00: Lezing Agnes Meijs: ‘Het oergevoel’

oergevoel

Vuur maken?
Vraag je kinderen of ze meegaan naar het bos, dan krijg je niet meteen een enthousiaste reactie, een uitzondering daargelaten. Vraag je kinderen of ze vuur willen maken, dan krijg je een: ‘Ja, cool!’, in koor en staan ze direct in de startblokken. Ook sporen zoeken, sluipen door het struikgewas, hutten bouwen en eetbare bessen en blaadjes zoeken zijn activiteiten die kinderen hartstikke leuk vinden én hen weer in contact brengen met de natuur. Zo kunnen ze er een zorgzame en respectvolle band mee opbouwen. En de natuur helpt hen zich persoonlijk evenwichtig te ontwikkelen.

Lezing boek
Op 15 juni treedt in onze boekhandel Agnes Meijs op met haar recent uitgekomen  boek: ‘Het oergevoel, over vuur maken, sporen zoeken, sluipen en nog veel meer’. Dit boek bevat naast persoonlijke ervaringen veel ideeën en vooral praktische tips voor (groot)ouders, leerkrachten, natuur- en milieumedewerkers, natuurgidsen, buurtwerkers en iedereen die graag met kinderen een intens oergevoel en daarmee een weldadige band met de natuur wil ervaren.

Zij zal die avond vertellen hoe zij de koppeling tussen natuureducatie en oervaardigheden legt. U als aanwezige wordt  uitnodigend hier iets van te proeven  door middel van een paar zintuig prikkelende activiteiten.

Bewaarde land
Agnes Meijs is begeleidster bij natuurbelevingsprogramma’s Het Bewaarde Land en Natuur-wijs. Vanuit haar bedrijf Natuurlijkheden biedt ze natuurbelevingsactiviteiten voor kinderen en natuurbelevingstrainingen voor volwassenen aan.

Locatie: De Hilversumse Boekhandel. Leeuwenstraat 36, vlakbij het station.

Graag van tevoren aanmelden  per mail via info@dehilversumseboekhandel.nl
of  telefonisch via 035-6233131

Toegang gratis. Onze deuren zijn geopend vanaf 19:30 uur.

Zwemmende vissticks?

Volgens een Brits onderzoek denkt  1 op de 10 jongeren  dat vissticks echte zwemmende vissen zijn.

Vandaar dat Sea Life vanaf vandaag de kennis van de Nederlandse jeugd over onderwaterleven test. Met een aquarium gevuld met 4 nagemaakte vissticks zullen de kinderen uitgedaagd worden.

Uit onderzoek in 2009 onder 125 zeven jarigen bleek dat 1 op de 10 jongeren denkt dat vissticks kunnen zwemmen.  De top drie antwoorden van vissoorten die ze kenden is de goudvis en het clownsvisje (nemo) en dus op de derde plaats de vissticks.

“We willen graag deze mythe de wereld uit helpen,” aldus Joris van Kessel educatie medewerker van Sea Life. “We willen kinderen leren  dat vissticks gewoon bestaan uit kabeljauw of koolvis.

Dit grappige aquarium heeft uiteraard ook een serieuze boodschap. We wijzen bezoekers meteen op het eten van verantwoorde vis met MSC keurmerk (Marine Stewardship Council). Hiervoor gebruiken we  de viswijzer van Stichting De Noordzee.

Dus eet smakelijk of vraag je ouders om huisdieren: een gezellig aquarium met vissticks.

De stelregel hier is: dieren horen buiten. Het was lastig om het nerveuze koolmeesje weer uit de gordijnen te krijgen. Maar zulk hoog bezoek krijgen we zelden in huis. Meestal zijn het spinnen, mieren, nachtvlinders of de zeer ongewenste wespen. Vooral na de ontdekking van een te grote spin, moet ik van de kinderen op jacht. Spinnen eten muggen, is meestal mijn verdediging voor kleinere spinnen. Anders ga ik gewapend met glas en vel papier op jacht. Het is een jungle, de spin is dan te snel, verschuilt zich in een hoek of zit op het plafond. En als dan eindelijk de stoel op de juiste plek staat is de spin alweer op pad. Drama’s worden het als het insect in de strijd (deels) verloren gaat. Te lange poten, ragdunne vleugels en dan toch zorgen dat er een goede afloop is, want in de tuin is het goede leven.

gevangen

Via Twitter kom ik in aanraking met de bugaway. Twee dagen later staat er een groot pakket in de gang. De kinderen lopen er enthousiast mee door het huis, alleen in de winter zijn er weinig insecten in huis. Twee maanden later is het eindelijk zover, er is een vliegbeest binnen. De eerste is voor mij. De bugaway heeft een lange stang zodat ik niet hoef te bukken en zelfs bij het plafond kan. Ik draai de opening open en zet de bugaway over de vlieg. Hij loopt, maar niet de val in. De kinderen praten het diertje bemoedigend toe. Na mijn espresso blijkt de bij eindelijk op de goede plek te zitten. Ik draai hem dicht en de vlieg belandt op het gras.

De kinderen willen dat de bugaway in de kamer blijft staan, maar hij is erg groot. De periode daarna gebruiken we hem nog vaak, het is een handige oplossing. Wel moet het insect een beetje meewerken, of je hebt geduld nodig. Voor kinderen is het apparaat onder begeleiding een goede manier om dieren te beschermen. Let wel goed op, want de bugaway is fragiel en er blijven makkelijk vleugels of pootjes tussen zitten. Alles fladdert vrij in onze tuin met de bugaway. Laat de zomer nu maar komen!

©Jolanda Pikkaart

Op zaterdag 29 mei is in de ontdektuin De kleine tuinman een feestdag

voor en door alle kinderen ter gelegenheid van de oprichting van

Stichting Aardekinderen.

Stichting Aardekinderen wil kinderen en hun opvoeders bewust maken van de natuurlijke wereld om hen heen, hen creatief en fantasievol laten buiten spelen,

stimuleren van meer natuurrijke buitenspeelruimtes en op hoopt op deze manier

kinderen meer vaardigheden mee te geven voor een duurzame en

natuurlijke manier van leven.

De feestdag is van 10.30-17.00 uur, entree 5.00 p.p.

Kinderen kunnen de hele dag in de ontdektuin spelen, op ontdekkingstocht naar diertjes en hutten bouwen met takken, ‘kruidensoep’ maken en dammetjes bouwen in de nieuwe beekloop. Daarnaast zijn er heel veel activiteiten waaraan meegedaan kan worden, zoals o.a. boetseren, broodje bakken, pony rijden, pijl en boog schieten, vilten, verhalen en muziek maken. Voor ieder kind staat er een beker drinken klaar.

Er is een kleine natuurlijke markt met organisaties die een link hebben

met kinderen en natuur.

Ook mag elk kind op deze markt zich presenteren,

dat kan een verzameling zijn, een muziekstuk of een creatie.

Aanmelden vóór 28 mei voor kinderen die mee willen doen aan de markt.

Elk kind dat op de feestdag komt in een tuinbroek of met een bloemen versierde hoed/pet mag iets uit de grabbelton grabbelen.

Kom natuurlijk spelen op de KindInNatuurDag.

Voor meer informatie over de ontdektuin zie www.dekleinetuinman.nl

Recensie: Elfenwoud

Maandelijks en soms wekelijks liggen er weer boeken klaar. Dit keer lag er een hele serie met fantasy boeken voor jongeren. Door tijdgebrek lukte mij het even niet. En wie kan beter een jeugdboek beoordelen dan iemand uit de doelgroep? Iris van Bommel (12 jaar) las de eerste twee delen van Elfenwoud:

Elfenwoud deel 1 en 2

Michaël en zijn zusjes Lucy, Wendy en Diana zijn op vakantie in Slowakije maar komen in een afgelegen dorpje terecht waar hun vader hun voor een paar dagen alleen laat omdat hij moet werken. Het is al dagen slecht weer. Op een dag gaan Michaël en zijn zusjes het woud bij het dorp in. Het is geen gewoon woud. Het heeft iets mysterieus over zich. Als ze verdwalen komen ze op een open plek met de hoeder van het woud, een reusachtige boom.

Als de kinderen weer terug naar het pension gaan waar ze verblijven, wordt Diana ziek. Ze krijgt hoge koorts. Michaël wil met haar naar het ziekenhuis maar dat is nog niet zo makkelijk. Hij leent een volkswagenbusje en met de rijervaring die hij heeft van een grasmaaier, en rijdt met Lucy, Wendy en Diana naar het ziekenhuis. Het is noodweer, en dan als ze afdalen van een helling, wordt het busje bedolven onder een lawine. De kinderen zijn er op tijd uit, met behulp van een stem in Michaël zijn hoofd. Als ze dan, uiteindelijk, bij het ziekenhuis zijn, worden ze geholpen door dokter Wenceslas. Hij weet niet wat haar scheelt en haalt dokter Janos erbij. Die ziet dat er een boom door Diana’s aura loopt. Wenceslas gelooft dit niet en denkt dat het een mileuvergiftiging is, aangezien er een fabriek in het dorp staat waar de kinderen verblijven, die gifstoffen verbrandt. Ze blijken allebei gelijk te hebben. Dan moet er actie worden ondernomen: er moet iets aan die fabriek worden gedaan. Hij moet bezet worden. De bezetting gaat makkelijk, maar wat er verder allemaal bij komt kijken is moeilijk. Er komt een knokploeg langs, want de eigenaren van de fabriek willen hun fabriek terug. Er komt veel pers en dan maakt Michaël kennis met het andere bewustzijn in zich. Maar als een fotografe die bij hen overnacht een foto van het andere bewustzijn in Michaël maakt, is het weg. Of het terugkomt is afwachten.
Ondertussen zijn er vorderingen van het hele plan van de bezetting van de fabriek en alles eromheen. Maar dan wordt Diana weer erg ziek: ze lijkt wel te stikken. Michaël moet haar helpen, maar hoe weet hij niet. Hij moet het ook nog eens alleen doen, het andere bewustzijn in hem is er niet meer en helpt hem dus ook niet. Hij vindt alle druk erg moeilijk. Hij is soms ook verbaast hoe hij het allemaal volhoudt. Maar er zijn nog meer dingen die hij moet doen, en hoe houdt hij zijn zusje gezond?

Eigenlijk had ik helemaal niets met fantasy-boeken. Maar ik kom nu direct op dat oordeel terug, want dit is gewoon een fantastisch boek. Af en toe ietwat langdradig, vooral in het begin. Maar het positieve daarvan is dat je goed weet in welke situatie de hoofdpersonen zitten. Het is goed geschreven, je krijgt helemaal een voorstelling van hoe het woud eruit ziet. Het lijkt allemaal heel echt. In vond het eerste deel wel beter dan het tweede, dit omdat in het tweede veel uitleg wordt gegeven, bijvoorbeeld over hoe je dryaden kan zien. Er komen hier veel woorden aan te pas waar ik niet van weet wat het betekent. Ook is het helemaal niet nodig om die uitleg te geven. In het eerste deel gebeurt er voor mijn gevoel ook meer. Het was, zeg maar, meer afwisselend. Het tweede deel ging veel over Michaël zijn tweede bewustzijn, de pers en de plannen voor Diana’s boom. Er zat niet meer zoveel actie in. Dit is jammer, maar het is nog steeds een fantastisch boek, want wanneer Dia en Michaël samen zijn en Michaëls verlangen naar Dia, dat is zo goed geschreven.
De boeken horen wel bij elkaar, al is het wel wennen in een nieuw boek te beginnen. Het lijkt alsof in het begin van het tweede deel er iets anders geschreven wordt, maar dat is snel afgelopen.
Ik blijf er bij dat het goede boeken zijn, en ik raad het echt aan. Het zijn boeken die je gewoon moet lezen, en ik wacht nu al op de volgende delen!

Iris van Bommel

Zelf lezen? Elfenwoud is geschreven door Ewout Storm van Leeuwen.

Even door Amsterdam rijden en toch milieubewust?

De Tesla, Lotus Elise, Plug-in Toyota Prius en andere elektrische auto’s ervaar je elke vrijdag  in Amsterdam. The New Motion en Prestige Taxi lanceren eDrive v. Met dit initiatief willen ze laten zien dat volledig elektrisch rijden nu  kan.

Amsterdam is koploper op het gebied van elektrisch vervoer. Er bestaat al een netwerk van oplaadpalen die eDrive in de stad mogelijk maakt. eDrive wordt ook gesteund door het gemeentelijke project ‘Amsterdam Elektrisch’.

Vorige »